تبلیغات
بهترین ها برای دانلود - اشعار
 
بهترین ها برای دانلود
1390سال جهاداقتصادی
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : ali dj
مطالب اخیر
نویسندگان
نظرسنجی
نظرشمادرمورد زدن سایت مذهبی"؟





برچسبها
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
« ارسال برای دوستان »
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:

Powered by ParsTools


تعبیر خواب آنلاین


باغ من. شعری از مهدی اخوان ثالث



آسمانش را گرفته تنگ در آغوش

ابر با آن پوستین سرد نمناکش

باغ بی برگی

روز و شب تنهاست

با سکوت پاک غمناکش



ساز او باران,سرودش باد

جامعه اش شولای عریانی ست

ور جز اینش جامعه ای باید,

بافته بس شعله ی زر تار پودش باد

گو برود یا نروید,هرچه در هر جا که خواهد یا نمی خواهد

باغبان یا رهگذری نیست

باغ نومیدان,

چشم در راه بهاری نیست



گر زچشمش پرتو گرمی نمی تابد

ور به رویش برگ لبخندی نمی روید

باغ بی برگی که می گوید زیبا نیست؟

داستان از میوه های سربه گردون سای اینک خفته در تابوت پست خاک می گوید


باغ بی یرگی

خندهاش خونی ست اشک آمیز

جاودان بر اسب یال افشان زردش می چمد در آن

پادشاه فصل ها, پاییز.


انتظار

همیشه منتظرت هستم

بی آن که در رکود نشستن باشم

همیشه منتظرت هستم
                              
                               چوپان که من
همیشه در راهم

همیشه در حرکت هستم

                               همیشه در مقابله
تو مثل ماه
        ستاره
             خورشید

همیشه هستی

و می در خشی از بدر

                           و می رسی از کعبه

وکوفه همین تهران است

که بار اول می آیی

و ذوالفقار باز می کنی

و ظلم را می بندی

همیشه منتظرت هستم

                              ای عدل وعده داده شده
این کوچه
     
          این خیابان
    
                     این تاریخ

خطی از انتظار تو را دارد

و خسته است

توناظری

            تو می دانی

ظهور کن

ظهور کن که  منتظرت هستم

ظهور کن که منتظرت هستم


                                                                        طاهره صفارزاده


      پشت دریاها                                       

قایقی خواهم ساخت

خواهم انداخت به آب

دور خواهم شد از این خاک غریب

که در آن هیچ کس نیست که در بیشه ی عشق

قهرمانان را بیدار کند




قایق از تور تهی

ودل از آرزوی مروارید

هم چنان خواهم راند

نه به آبی ها دل خواهم بست

نه به دریا_پریانی که سر از آب به در می آرند

ودر آن تابش تنهایی ماهی گیران

می فشانند فسون از سر گیسوهایشان

هم چنان خواهم راند




پشت دریاها شهری است

که در پنجره ها رو به تجلی باز است

بام ها جای کبوتر هایی است

که به فواره ی هوش بشری می نگرند

دست هر کودک ده ساله شهر, شاخه ی معرفتی است

مردم شهر به یک چینه چنان می نگرند

که به یک شعله, به یک خواب لطیف

خاک, موسیقی احساس تو را می شنود

و صدای پر مرغان اساطیر می آید در باد




پشت دریاها شهری است

که در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است

شاعران وارث آب و خرد روشنی اند


   
                                                 پشت دریاهاشهری است
                                                          قایقی باید ساخت


                                                                                                                             سهراب سپهری